(CRKVA BAPTISTIČKA, ZVEZDARA)

web: http://www.baptisti.rs

Pastor: Dane Vidaković

Kontakt: +11 27 520 87

e-mail: info@baptisti.rs

Podružne crkve:

O crkvi:

Na početke baptističke crkve u Beogradu uticale su najmanje četiri okolnosti: delovanje škotskog dobrotvora Francisa Harforda Makenzija, delovanje predstavnika nemačke baptističke crkve iz Novog Sada, snažno širenje nazarenskog pokreta u to vreme i delovanje Britanskog i inostranog biblijskog društva (koje je bilo povezano i s Vukovom jezičkom reformom i prevodom Svetog pisma na srpski jezik). Na samom početku Baptističke crkve u Novom Sadu krštene su i dve žene iz Beograda, Sofija Sinković i Marija Štajner, a Makenzi (koji je pokušavao da utiče na pravoslavno sveštenstvo da narodu propoveda čisto evanđelje) je jednom mladiću iz Beograda, po imenu Svetozar Barbulović, pomogao finasijski da ode u Beč radi operacije očiju. Dok je boravio u Beču Barbulović je došao u kontakt sa Baptističkom crkvom i vernicima u Beču, gde se obratio Bogu i krstio. Makenzi ga je doveo nazad kako bi propovedao i krštavao. To je bio početak baptističke crkve u Beogradu. Bilo je to tokom 80-ih godina 19. veka.

Od 1895. godine do Prvog svetskog rata tu grupu vernika predvodio je Petar Lehotski, koji je radio u fabrici kože. Još jedna nemačka porodica, Šmit, živela je tada u Beogradu, a bogosluženja su se održavala naizmenično kod tih dveju porodica. 

Posle Prvog svetskog rata u Beograd su doselili baptisti (srpske nacionalnoti) koji su se obratili, ili u toku rata, ili su se vratili iz inostranstva (uglavnom iz SAD-a) gde su postali vernici. Najistaknutiji bili su Mihajlo Vujnović koji se obratio u toku rata, i Dušan Tatić koji je bio povratnik iz SAD. Takođe se doselilo i nekoliko čeških baptističkih porodica. Crkva nije imala svoju zgradu, a bogosluženja su se održavala u raznim, uglavnom iznajmljenim prostorima. Postojala je, takođe, i zajednica u Zemunu, pretežno od vernika nemačke nacionalnosti, i kućna zajednica u Bežaniji. Godine 1923., osnovan je Savez baptista, pa su aktivnosti crkve počele da se odvijaju u koordinaciji sa ostalim crkvama u Kraljevini SHS. Crkva je postepeno rasla i uspostavljena je unutrašnja struktura vođstva, organizovan rad s omladinom, započet rad s horom, štampano je i podeljeno preko 50.000 pozivnica na bogosluženja na koje se jedan broj ljudi odazvao i obratio; itd. Takođe je značajno da se u to vreme ostvarila i dobra saradnja crkve s Bibliskim društvom i Hrišćanskom zajednicom mladih ljudi (koja je tada okupljala uglavnom pravoslavnu omladinu). 

Godine 1931., crkva je prvi put dobila punovremenog propovednika češke nacionalnosti, Aloisa Erliha, koji je bio iskreni hrišćanin, vredan i aktivan radnik, i pod njegovim vođstvom baptistički rad u Beogradu se veoma stabilizovao i učvrstio, a ranije uspostavljene službe, omladinska i muzička znatno su se razvile. Omladinski rad beogradske crkve prerastao je u opšti jugoslovenski baptistički omladinski pokret, čiji predsednik je bio sam Erlih. On je odmah pokrenuo i baptistički omladinski list Mladi hrišćanin koji je izlazio u sastavu časopisa Glas evanđelja (koji je počeo da izlazi 1923. god.). Jedan od veoma aktivnih ženskih članova crkve, Lidija Kalmikova (poreklom Ruskinja), započela je, i takođe veoma dobro razvila rad žena (sestrinski rad), koji je, takođe, prerastao u opšti baptistički ženski pokret na teritoriji cele Kraljevine Jugoslavije. 

Nakon odlaska Erliha 31. oktobra 1937. na čelo baptističke crkve dolazi ponovo jedan Čeh, Vaclav Zboril, pod čijim vođstvom je crkva dočekala i Drugi svetski rat. On je ujedno bio i predsednik Saveza baptista u Kraljevini Jugoslaviji. U toku njegove službe kupljena je prva zgrada za potrebe kako crkve, tako i prve baptističke biblijske škole u Jugoslaviji, u ul. Kralja Aleksnadra 264. Osnivač i direktor škole bio je Džon Alen Mor. Međutim, škola je trajala svega nešto više od godinu dana, a onda je izbio rat pa je prestala s radom. Propovedničku službu tada je preuzeo je Ljudevit Drobni. Tokom ratnih godina crkva je proživljavala teške trenutke, a većina članova se sklanjala u unutrašnjosti kod rođaka i prijatelja. 

Posle rata u Beograd su počeli da se doseljavaju mnogi baptistički vernici iz unutrašnjosti (naročito iz Baije i Like). Tad se obratio i čovek koji će narednih više od pola veka biti jedan od glavnih vođa baptističke crkve, ne samo u Beogradu, već i u celoj Jugoslaviji, prof. dr Aleksandar Birviš. On je preuzeo propovedničku službu 1964. godine. Njegovu službu je karakterisalo podizanje intelektualnog i akademskog nivoa baptista. Danas u Beogradu deluju tri baptističke crkve. 

Fotografija: http://baptisti.rs/index.php/sr/

https://dobravijest.wordpress.com/about/autori/baptist

https://sr.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%BF%D1%82%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8

Tekst: http://baptisti.rs/index.php/sr/